Keşke gözyaşlarının da dilleri olsa;
Göz pınarlarımdan dökülürken benimle konuşsalar,
Hatta onları evinden edenlere birer çift söz söyleseler,
Acaba sana da bir şeyler söyler miydiler?
Ne harika olurdu şimdi elimde şarabım,
Yakamoz karşımda,
Ve sen yanımda olsan.
Kim bilir belki bütün sorunlar
Önce kelimelere dökülür
Sonra uçmaya yelken açarlardı.
Çok mu şey istiyorum bu hayattan?
Yoksa hayat mı beni istemiyor ne!
Bir insanlar aynı ipte yürümek bu kadar zor olmasa keşke...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder