“doğduğu günden beri kalbinde bir delik,
almak için bütün sızıları içine.”
demişti Oğuz ona...
O
şimdi
kalbindeki deliği kapamaya savaşıyor küçük elleriyle;
acımasın diye canı bir daha...
eller boşta kalıyor,
"tutunamıyorlar" toprağa
anlatamıyorlar anlatılamayanı...
anlatmak gerek: düşman sarmış her yanı
oysa, mesela "selim ışık"
"anlatmadan anlaşılmaya aşık..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder