İçimde çırpınıp duran bir sürü sözcük var, ağzındaki kancadan kurtulmaya çalışan balıklar gibiler kıpır kıpır...Zamanla geçecek demiştim ya sana, aslında zamanla geçen sensin, sen geçip gidiyorsun bir yerlere sen olmadan, kendini olmak istediğin bir yerlere bırakarak, yeni senler gidiyor farklı zamanlara... Bu nedenle yıllar ne kadar çabuk geçti derken aslında bizsizliğe olan isyanımızı dile getiriyoruz farkında olmadan... Uzun zaman dalıp gittiğini görenler anlamalılar ki sen mutlu olduğunu sandığın yerlerdesin, seni tutup dünyaya indirmek istiyoruz çünkü korkuyoruz sensiz kalmaktan, hep orda kalmandan korkuyoruz, seni eksiltenlerin dalıp gittiği yerlerde olamama korkundan; sevdiklerinin daldıkları yerleri bulmak için gezindiğin karanlıklardan korkuyoruz.
Her gelen senden eksiltiyor bir şeyler, tanıştığın her yeni insana içinden bir şeyler sunuyorsun verdiklerini fazla almak umuduyla... O gidenin artmasının mümkün olmadığını anlayınca geri istiyorsun, vermiyor... Eksiliyorsun... Bir daha asla diyorsun ama yine yapıyorsun, bu kez başka diye kendini kandırıyorsun... Hep ama hep eksiliyorsun... Aslında istediğin, istediğimiz bu değil, olması gereken de bu değil..
Olması gereken; “ipekten çığlıklarını” duyabilecek birini bulabilmen...
Sessiz, sen dolu çığlıklar... Ancak “o” nun duyabileceği çığlıklar...
Ona bir şey vermene gerek yok; o, içinin yaralı parçalarından umutlarından sevgilerinden nefretlerinden beğendiklerinden kısacası senden, hem enkazından hem de evinin çiçekli balkonundan seni duyabilen biri olacak. Ve sen eksiklerini tamamlamakla bir daha uğraşmayacaksın...
Sular sulara düşecek, eksiklerine, eksiltenlere bir bir güleceksin...
Sular sulara düşecek,
Sular sulara...
Sular... Düşecek... Eminim Leyla , eminim..!
Benan Merdanoglu
ç
Canım arkadaşım benim,
Biliyorum... Sular, sulara düşecek.
Yalnızca bazen, unutur gibi oluyorum. İyi ki yanımdakiler, sevdiklerim, benden eksiltmeyenler, beni fazlalaştıranlar bana anımsatıyor bunu.
Sular sulara düşecek Benancım, sularımız birleşecek, kocaman göller, denizler, okyanuslar yaratacağız hatta!
Mutlu olduğumu sandığım yerleri düşlerken ben, gözlerim uzaklara dalmışken -ki aslında uzaklar değil onlar, en yakınım; en yakınıma dalıyor gözlerim- beni tutup, bacaklarımdan aşağı çekip bu dünyada tutmaya çalışmadığın için teşekkürler !
Sayende, en azından 1 dakilalığına, olmak istediğim yerde olabilmenin özgürlüğünü yaşıyorum...
Zaman akıp giderken, farklı yerlere, farklı ben'ler bırakırken ben, beni bulduğun için teşekkürler...
Seni seviyorum güzel arkadaşım
Leyla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder